dinsdag 3 juli 2012
dinsdag 3 januari 2012
Maandag 2 januari 2012 - Another day @ Arambol
Na een paar dagen niks doen wordt het nu tijd om weer eens in de benen, of beter gezegd op de wielen te komen. Doel is Sweet Lake Beach, vlak boven Arambol Beach, alleen te bereiken te voet. In de Lonely Planet staat 3 kilometer, maar volgens ons is het nog geen kilometer. Het smalle paadje leidt langs talloze kraampjes met dezelfde spulletjes maar voordeel daarvan is dat het pad overdekt en dus zonvrij is. En dat loopt met deze hitte wel zo lekker.
Sweet Lake Beach is rustiger dan Arambol Beach. Er staan enkele beach shacks, een stuk of dertig strandstoelen en een huis waar een paragliding club in gevestigd is. Als we een stukje het strand op lopen zien we ook Sweet Lake. Het kleine meertje is omringd door palmbomen en heeft veel weg van een oase. We besluiten eerst een tijdje aan het meertje te gaan liggen, ook hier staan strandstoelen, waar we trouwens voor het eerst voor moeten betalen, omgerekend €1,50. Als we erin duiken blijkt Sweet Lake allerminst zoet maar behoorlijk zout te zijn. Maar het is erg prettig om een keer te kunnen zwemmen zonder dat je voortdurend door de krachtige golven van je voeten wordt geveegd.
We kijken verbaasd op als er opeens een lange, magere man verschijnt die volledig met lichtgele modder besmeurd is. Hij beent met grote passen tussen de mensen door en tikt op de schouder van een vrouw die zich werkelijk helemaal kapot schrikt. Lachend duikt hij in het water terwijl zijn vriendin bijkomt van de schrik. Als er even later nog een geel groepje mensen aan komt lopen en wij ons hardop afvragen waar deze mensen vandaan komen spreekt een Nederlands meisje ons aan. Op de heuvel achter Sweet Lake schijnt zich een Holy Tree te bevinden waar een heilige man onder zit. En daar ergens kun je jezelf met de lichtgele klei insmeren wat goed voor de huid zou zijn. Onze nieuwgierigheid is gewekt en een uurtje later begeven we ons op weg.
Het smalle paadje leidt ons door dichte bebossing langzaam de heuvel op. Met enige regelmaat komen ons mensen tegemoet en af en toe worden we ingehaald door snellere lopers. Halverwege zien we ook de plek waar de 'geesten' zich hebben besmeurd met de klei. Na een wandeling van zo'n twintig minuten horen we stemmen en gezang. We steken een drooggevallen beek over, klimmen nog een klein stukje, passeren een stenen kom waarop staat "Give when you can en take if you have to", gooien er wat geld in en komen dan bij een enorme boom. Onder de boom zit inderdaad een man en in een cirkel om hem heen zitten mensen. Ook op de rotsen rondom de boom zitten mensen. Er heerst een serene rust, die alleen wordt verbroken door het begroeten van de nieuwelingen door en het zingen van de vermeende heilige man en het geluid van een Tibetaanse klankschaal. Het ruikt er naar wierook en de wiet uit de pijp die rondgaat. We zoeken een plekje in de cirkel en laten de omgeving op ons inwerken. Voor het eerst vinden we een héél klein overblijfseltje van de oude Goa hippie-cultuur zoals die wordt geschetst in de documentaire "Last Hippie Standing" uit 1999. Nice... :-)
Na een uurtje ofzo bedanken we de man en dalen langzaam de heuvel weer af. Op Sweet Lake Beach bestellen we coconut-shakes en paneer pakora en kijken we naar de gevechten die losbasten onder jonge meisjes die de lege flessen verzamelen en naar de paragliders die van de heuvel boven ons komen vliegen. Barth besluit de volgende dag terug te willen komen om ook te gaan vliegen. Hij gaat in het voorjaar een basiscursus doen in Duitsland en dit is een leuk voorproefje.
Aan het einde van de middag wandelen we terug naar Arambol Beach en maken daar nog een fotorondje over het strand. De zon gaat langzaam onder en doopt het strand onder in een warme gloed. Er wordt gedanst, gemasseerd, verkocht, gemijmerd, gemediteerd, gespeeld, mensen draaien hun poi's, anderen liggen te slapen, roken hun jointje of drinken een cocktail. Het kan hier allemaal.
Vlak na zonsondergang rijden we in de schemering terug naar Ashwem. We douchen en gaan op het terras zitten maar na een half uurtje besluit ik even te gaan liggen. Ik voel me niet helemaal optimaal, misschien ietsje teveel zon gehad vandaag. Ik neem twee paracetamolletjes en val in slaap. Aan het einde van de avond word ik nog heel even wakker maar daarna gaat het licht definitief uit. Twas another great day!
Sweet Lake Beach is rustiger dan Arambol Beach. Er staan enkele beach shacks, een stuk of dertig strandstoelen en een huis waar een paragliding club in gevestigd is. Als we een stukje het strand op lopen zien we ook Sweet Lake. Het kleine meertje is omringd door palmbomen en heeft veel weg van een oase. We besluiten eerst een tijdje aan het meertje te gaan liggen, ook hier staan strandstoelen, waar we trouwens voor het eerst voor moeten betalen, omgerekend €1,50. Als we erin duiken blijkt Sweet Lake allerminst zoet maar behoorlijk zout te zijn. Maar het is erg prettig om een keer te kunnen zwemmen zonder dat je voortdurend door de krachtige golven van je voeten wordt geveegd.
We kijken verbaasd op als er opeens een lange, magere man verschijnt die volledig met lichtgele modder besmeurd is. Hij beent met grote passen tussen de mensen door en tikt op de schouder van een vrouw die zich werkelijk helemaal kapot schrikt. Lachend duikt hij in het water terwijl zijn vriendin bijkomt van de schrik. Als er even later nog een geel groepje mensen aan komt lopen en wij ons hardop afvragen waar deze mensen vandaan komen spreekt een Nederlands meisje ons aan. Op de heuvel achter Sweet Lake schijnt zich een Holy Tree te bevinden waar een heilige man onder zit. En daar ergens kun je jezelf met de lichtgele klei insmeren wat goed voor de huid zou zijn. Onze nieuwgierigheid is gewekt en een uurtje later begeven we ons op weg.
Het smalle paadje leidt ons door dichte bebossing langzaam de heuvel op. Met enige regelmaat komen ons mensen tegemoet en af en toe worden we ingehaald door snellere lopers. Halverwege zien we ook de plek waar de 'geesten' zich hebben besmeurd met de klei. Na een wandeling van zo'n twintig minuten horen we stemmen en gezang. We steken een drooggevallen beek over, klimmen nog een klein stukje, passeren een stenen kom waarop staat "Give when you can en take if you have to", gooien er wat geld in en komen dan bij een enorme boom. Onder de boom zit inderdaad een man en in een cirkel om hem heen zitten mensen. Ook op de rotsen rondom de boom zitten mensen. Er heerst een serene rust, die alleen wordt verbroken door het begroeten van de nieuwelingen door en het zingen van de vermeende heilige man en het geluid van een Tibetaanse klankschaal. Het ruikt er naar wierook en de wiet uit de pijp die rondgaat. We zoeken een plekje in de cirkel en laten de omgeving op ons inwerken. Voor het eerst vinden we een héél klein overblijfseltje van de oude Goa hippie-cultuur zoals die wordt geschetst in de documentaire "Last Hippie Standing" uit 1999. Nice... :-)
Na een uurtje ofzo bedanken we de man en dalen langzaam de heuvel weer af. Op Sweet Lake Beach bestellen we coconut-shakes en paneer pakora en kijken we naar de gevechten die losbasten onder jonge meisjes die de lege flessen verzamelen en naar de paragliders die van de heuvel boven ons komen vliegen. Barth besluit de volgende dag terug te willen komen om ook te gaan vliegen. Hij gaat in het voorjaar een basiscursus doen in Duitsland en dit is een leuk voorproefje.
Aan het einde van de middag wandelen we terug naar Arambol Beach en maken daar nog een fotorondje over het strand. De zon gaat langzaam onder en doopt het strand onder in een warme gloed. Er wordt gedanst, gemasseerd, verkocht, gemijmerd, gemediteerd, gespeeld, mensen draaien hun poi's, anderen liggen te slapen, roken hun jointje of drinken een cocktail. Het kan hier allemaal.
Vlak na zonsondergang rijden we in de schemering terug naar Ashwem. We douchen en gaan op het terras zitten maar na een half uurtje besluit ik even te gaan liggen. Ik voel me niet helemaal optimaal, misschien ietsje teveel zon gehad vandaag. Ik neem twee paracetamolletjes en val in slaap. Aan het einde van de avond word ik nog heel even wakker maar daarna gaat het licht definitief uit. Twas another great day!
Abonneren op:
Posts (Atom)