Het is half twaalf voor we op de scooterjes zitten. Het wennen op de harde matrassen wil nog steeds niet zo lukken en het vroeg opstaan daarom ook niet. Daarnaast is het vandaag ook nog eens bijzonder heet, tegen de 35 graden. Tot nu toe hebben we weinig last van de warmte gehad maar nu wel.
We rijden richting Vagator, de wind voelt als een warme föhn. Onderweg wordt onze aandacht getrokken door een restaurantje met een wel heel bekende naam "Little Goa"! Origineel gevonden ;-)
In Vagator gaan we op zoek naar Hill Top, de locatie waar morgenavond een nieuwjaarsfeest wordt georganiseerd waar we mogelijk heen willen. We vinden het zonder problemen en besluiten even binnen te gaan kijken hoe het eruit ziet. Bij de ingang staan een soort dranghekken gemaakt van bamboe. Dat ziet er toch gelijk een stuk vriendelijker uit dan met van die ijzeren dingen bij ons! Binnen is men druk bezig met de deco's. Er is een grote ronde dansvloer met daartussen palmbomen waarvan de stammen in mooie fluoriserende kleuren geverfd zijn. Het ziet er mooi en uitnodigend uit en onze nieuwsgierigheid is bevredigd.
We rijden door naar Vagator Beach, waar we vorig jaar ook geweest zijn. Was het er vorig jaar rustig en mooi, nu stikt het er van de (voornamelijk Indiase) toeristen en het ziet er vervallen en afgeragd uit. We besluiten onze dorstige kelen dan maar in Anjuna te smeren, stappen andermaal op het scootertje (ik mag het verkleinwoord eigenlijk niet meer gebruiken van Barth, hij vindt ze best stoer) en gaan naar Anjuna Beach. En ook dat is een shock. Vorig jaar was er bijna niemand, nu is het er bomvol met mensen, auto's, bussen en scooters. Op de grote open ruimte bij het busstation is men druk doende de laatste hand aan de voorbereidingen van een feest te leggen en uit de eettentjes aan de rand van de klippen klinkt keihard psytrance. Het grappige is dat er hier gewoon gezinnen met kinderen en oudere mensen zitten, niemand die vraagt of het wat zachter kan. Daar moet je in Nederland niet mee aankomen :-)
We zitten er een uurtje of twee, eten en drinken wat en kijken naar de Indiërs beneden ons op de rotsen die de meest gevaarlijke capriolen uithalen om stoer op de foto te komen. Wat steevast resulteert in een nat pak of een standje van de lifeguards.
We tuffen rustig terug naar Ashwem en nemen daar nog even frisse duik, iets waar je echt wel behoefte aan hebt na een dag op de Indiase wegen!
's Avonds genieten we van een bloedrode zonsondergang en daarna van een pizza uit de houtgestookte oven. Wat kan het leven soms toch lekker simpel zijn... :-)
Als we laat 's avonds nog even ons terras zitten horen we opeens hartverscheurend gemiauw, of eigenlijk ge-ieuw. Het blijkt een piepjong kitten, zeker niet meer dan twee weken oud. Een stel uit de Oekraine, mede-hotelgasten, heeft het kitten onderweg gevonden en het meegenomen hierheen. Ze hebben hem min of meer geadopteerd en geven hem eten en drinken. Zonder hen maakt het kitten geen enkele kans, maar het is wel een handenbindertje. Ze geven hem even aan mij en het duurt zeker een kwartier voordat hij eindelijk tot rust komt en in mijn handen in slaap valt. Na een tijdje komen Oleg en zijn vriendin hem weer halen, maar ook nadat we later al in bed liggen horen we het kitten nog klaaglijk ieuwen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten