dinsdag 3 januari 2012
Zondag 1 januari 2012 - The Day After...
Toch een beetje brak worden we rond half elf wakker. De tequilakater valt best mee, het is meer dat we vaak wakker zijn geworden van het geknal van vuurwerk en de muziek van de nabije clubs. En als je zo wakker wordt in Goa zit er maar één ding op: een stevig ontbijt en een anti-kater duik! En dat is precies wat we gaan doen. De hele middag doezelen we wat, bestellen af en toe een drankje en duiken als het te warm wordt weer even in de verfrissende golven. En meer valt er over deze dag niet te vertellen.
Dan vergeet ik natuurlijk nog een enorm evenement: de eerste editie van de Nieuwjaarsduik in Goa! De opkomst viel nog wat tegen, maar wat ons betreft is er zeker een nieuwe traditie geboren!
Wel rest nog een vraag: zou het in de toekomst mogelijk zijn om met een 3D-printer oliebollen en/of appelflappen te downloaden en vervolgens te printen? Want die hebben we echt gemist!!
Dan vergeet ik natuurlijk nog een enorm evenement: de eerste editie van de Nieuwjaarsduik in Goa! De opkomst viel nog wat tegen, maar wat ons betreft is er zeker een nieuwe traditie geboren!
Wel rest nog een vraag: zou het in de toekomst mogelijk zijn om met een 3D-printer oliebollen en/of appelflappen te downloaden en vervolgens te printen? Want die hebben we echt gemist!!
Oudejaarsdag
Oudejaarsdag 2011, niks oliebollen, appelflappen en kou en grijs, echter 26 graden om half tien in de ochtend, een lekker zeebriesje, ritselende palmbomen, dartelende vlinders, prachtig groene ijsvogels en twee koeien in de tuin, allebei met de steevaste koereiger naast zich. De enige overeenkomst tussen Nederland en India lijkt vandaag het vroegtijdig geknal van vuurwerk te zijn.
We nemen vandaag een chilldagje op het strand en bespreken tussen de frisse duiken en het dommelen door waar we oudejaarsavond door zullen brengen. We hebben her en der informatie gevraagd over oudejaarsavond in het algemeen in Goa.
Naast het feest in HillTop hebben we geen feesten gevonden die ons aanspreken. Probleem is dat HillTop in Anjuna toch een aardig stukje hier vandaan is en het wordt ons ten zeerste afgeraden om de weg op te gaan. De smalle wegen in Goa zijn absoluut niet berekend op het vele verkeer dat op dit soort dagen de weg op gaat en er schijnen rond de hotspots enorme files te ontstaan. File is tot daar aantoe, maar file in India met deze temperaturen (ook 's nachts wordt het niet kouder dan een graag of 25) en de toeter-cultuur hier lijkt ons niet ideaal. En dan moet je nog maar geluk hebben dat je een taxi vindt. Veel taxichauffeurs feesten zelf eerst tot een uur of twee en gaan dan pas rijden dus de kans dat je niet naar huis kunt op het moment dat je dat wilt is bijzonder klein.
We overwegen ook nog even om naar het strand in Arambol te gaan maar omdat we ook daar niet weten wat we precies aan zullen treffen spelen we, heel saai, op safe en blijven in Ashwem. We eten pas laat en gaan dan naar Meems waar om een uurtje of tien op het strand een kampvuur zal worden aangestoken en een half uurtje voor de jaarwisseling maken we nog even een korte wandeling over het strand om de diverse clubs in de buurt te checken om te zien of er iets van onze gading bij is.
Een paar minuten voor twaalf wordt in de club naast ons (te vroeg) prachtig vuurwerk afgestoken waar iedereen zo door afgeleid is dat twaalf uur een beetje vergeten wordt :-) Maar dan is het zover: 2012!! Overal op de stranden, voor zo ver als we kunnen kijken, wordt schitterend siervuurwerk afgestoken. We staan lange tijd te genieten van het schouwspel en besluiten dan zuidwaarts te lopen om te zien wat er allemaal gebeurt. Er zijn heel veel mensen op het strand, voornamelijk veel Indiers. Voortdurend wordt ons "Happy Newyear" toegeroepen. De buitenlanders zitten allemaal in de clubs. Van house/trance (de Russen) , tot disco (dat zijn de Engelsen) komt voorbij. De duurste club waar voornamelijk de gegoede Indiase jeugd zit vraagt 4000 rupees (€60) entree. En daarvoor krijgen ze platte club en een saaie deco-loze entourage. Wij mengen ons met onze fles tequila tussen het gepeupel op het strand en wandelen heel rustig en romantisch hand-in-hand de ruim twee kilometer terug naar Meems. Wat een verschil met andere oudejaarsnachten!
Op onze kamer kijken we hoe de rest van de wereld 2012 verwelkomt en drinken in afwachting van twaalf uur in Nederland de fles tequila leeg. Het is grappig om nu eens aan den lijve te ondervinden hoe de jaarwisseling langzaam de hele wereld overschuift. Als we over de Arabische Zee heen hadden kunnen kijken hadden we kunnen zien hoe de Verenigde Arabische Emiraten hún oud en nieuw hadden gevierd :-)
Als we om een uur of vijf lokale tijd (half één in Nederland) onze familie en vrienden gelukkig nieuwjaar hebben gewenst vinden we het genoge geweest. Bovendien is de tequila op dus wat heeft wakker blijven nog voor zin?
2012 is rustig maar erg bijzonder begonnen!
We nemen vandaag een chilldagje op het strand en bespreken tussen de frisse duiken en het dommelen door waar we oudejaarsavond door zullen brengen. We hebben her en der informatie gevraagd over oudejaarsavond in het algemeen in Goa.
Naast het feest in HillTop hebben we geen feesten gevonden die ons aanspreken. Probleem is dat HillTop in Anjuna toch een aardig stukje hier vandaan is en het wordt ons ten zeerste afgeraden om de weg op te gaan. De smalle wegen in Goa zijn absoluut niet berekend op het vele verkeer dat op dit soort dagen de weg op gaat en er schijnen rond de hotspots enorme files te ontstaan. File is tot daar aantoe, maar file in India met deze temperaturen (ook 's nachts wordt het niet kouder dan een graag of 25) en de toeter-cultuur hier lijkt ons niet ideaal. En dan moet je nog maar geluk hebben dat je een taxi vindt. Veel taxichauffeurs feesten zelf eerst tot een uur of twee en gaan dan pas rijden dus de kans dat je niet naar huis kunt op het moment dat je dat wilt is bijzonder klein.
We overwegen ook nog even om naar het strand in Arambol te gaan maar omdat we ook daar niet weten wat we precies aan zullen treffen spelen we, heel saai, op safe en blijven in Ashwem. We eten pas laat en gaan dan naar Meems waar om een uurtje of tien op het strand een kampvuur zal worden aangestoken en een half uurtje voor de jaarwisseling maken we nog even een korte wandeling over het strand om de diverse clubs in de buurt te checken om te zien of er iets van onze gading bij is.
Een paar minuten voor twaalf wordt in de club naast ons (te vroeg) prachtig vuurwerk afgestoken waar iedereen zo door afgeleid is dat twaalf uur een beetje vergeten wordt :-) Maar dan is het zover: 2012!! Overal op de stranden, voor zo ver als we kunnen kijken, wordt schitterend siervuurwerk afgestoken. We staan lange tijd te genieten van het schouwspel en besluiten dan zuidwaarts te lopen om te zien wat er allemaal gebeurt. Er zijn heel veel mensen op het strand, voornamelijk veel Indiers. Voortdurend wordt ons "Happy Newyear" toegeroepen. De buitenlanders zitten allemaal in de clubs. Van house/trance (de Russen) , tot disco (dat zijn de Engelsen) komt voorbij. De duurste club waar voornamelijk de gegoede Indiase jeugd zit vraagt 4000 rupees (€60) entree. En daarvoor krijgen ze platte club en een saaie deco-loze entourage. Wij mengen ons met onze fles tequila tussen het gepeupel op het strand en wandelen heel rustig en romantisch hand-in-hand de ruim twee kilometer terug naar Meems. Wat een verschil met andere oudejaarsnachten!
Op onze kamer kijken we hoe de rest van de wereld 2012 verwelkomt en drinken in afwachting van twaalf uur in Nederland de fles tequila leeg. Het is grappig om nu eens aan den lijve te ondervinden hoe de jaarwisseling langzaam de hele wereld overschuift. Als we over de Arabische Zee heen hadden kunnen kijken hadden we kunnen zien hoe de Verenigde Arabische Emiraten hún oud en nieuw hadden gevierd :-)
Als we om een uur of vijf lokale tijd (half één in Nederland) onze familie en vrienden gelukkig nieuwjaar hebben gewenst vinden we het genoge geweest. Bovendien is de tequila op dus wat heeft wakker blijven nog voor zin?
2012 is rustig maar erg bijzonder begonnen!
Vrijdag 30 december 2011 - Vagator & Anjuna
Het is half twaalf voor we op de scooterjes zitten. Het wennen op de harde matrassen wil nog steeds niet zo lukken en het vroeg opstaan daarom ook niet. Daarnaast is het vandaag ook nog eens bijzonder heet, tegen de 35 graden. Tot nu toe hebben we weinig last van de warmte gehad maar nu wel.
We rijden richting Vagator, de wind voelt als een warme föhn. Onderweg wordt onze aandacht getrokken door een restaurantje met een wel heel bekende naam "Little Goa"! Origineel gevonden ;-)
In Vagator gaan we op zoek naar Hill Top, de locatie waar morgenavond een nieuwjaarsfeest wordt georganiseerd waar we mogelijk heen willen. We vinden het zonder problemen en besluiten even binnen te gaan kijken hoe het eruit ziet. Bij de ingang staan een soort dranghekken gemaakt van bamboe. Dat ziet er toch gelijk een stuk vriendelijker uit dan met van die ijzeren dingen bij ons! Binnen is men druk bezig met de deco's. Er is een grote ronde dansvloer met daartussen palmbomen waarvan de stammen in mooie fluoriserende kleuren geverfd zijn. Het ziet er mooi en uitnodigend uit en onze nieuwsgierigheid is bevredigd.
We rijden door naar Vagator Beach, waar we vorig jaar ook geweest zijn. Was het er vorig jaar rustig en mooi, nu stikt het er van de (voornamelijk Indiase) toeristen en het ziet er vervallen en afgeragd uit. We besluiten onze dorstige kelen dan maar in Anjuna te smeren, stappen andermaal op het scootertje (ik mag het verkleinwoord eigenlijk niet meer gebruiken van Barth, hij vindt ze best stoer) en gaan naar Anjuna Beach. En ook dat is een shock. Vorig jaar was er bijna niemand, nu is het er bomvol met mensen, auto's, bussen en scooters. Op de grote open ruimte bij het busstation is men druk doende de laatste hand aan de voorbereidingen van een feest te leggen en uit de eettentjes aan de rand van de klippen klinkt keihard psytrance. Het grappige is dat er hier gewoon gezinnen met kinderen en oudere mensen zitten, niemand die vraagt of het wat zachter kan. Daar moet je in Nederland niet mee aankomen :-)
We zitten er een uurtje of twee, eten en drinken wat en kijken naar de Indiërs beneden ons op de rotsen die de meest gevaarlijke capriolen uithalen om stoer op de foto te komen. Wat steevast resulteert in een nat pak of een standje van de lifeguards.
We tuffen rustig terug naar Ashwem en nemen daar nog even frisse duik, iets waar je echt wel behoefte aan hebt na een dag op de Indiase wegen!
's Avonds genieten we van een bloedrode zonsondergang en daarna van een pizza uit de houtgestookte oven. Wat kan het leven soms toch lekker simpel zijn... :-)
Als we laat 's avonds nog even ons terras zitten horen we opeens hartverscheurend gemiauw, of eigenlijk ge-ieuw. Het blijkt een piepjong kitten, zeker niet meer dan twee weken oud. Een stel uit de Oekraine, mede-hotelgasten, heeft het kitten onderweg gevonden en het meegenomen hierheen. Ze hebben hem min of meer geadopteerd en geven hem eten en drinken. Zonder hen maakt het kitten geen enkele kans, maar het is wel een handenbindertje. Ze geven hem even aan mij en het duurt zeker een kwartier voordat hij eindelijk tot rust komt en in mijn handen in slaap valt. Na een tijdje komen Oleg en zijn vriendin hem weer halen, maar ook nadat we later al in bed liggen horen we het kitten nog klaaglijk ieuwen...
We rijden richting Vagator, de wind voelt als een warme föhn. Onderweg wordt onze aandacht getrokken door een restaurantje met een wel heel bekende naam "Little Goa"! Origineel gevonden ;-)
In Vagator gaan we op zoek naar Hill Top, de locatie waar morgenavond een nieuwjaarsfeest wordt georganiseerd waar we mogelijk heen willen. We vinden het zonder problemen en besluiten even binnen te gaan kijken hoe het eruit ziet. Bij de ingang staan een soort dranghekken gemaakt van bamboe. Dat ziet er toch gelijk een stuk vriendelijker uit dan met van die ijzeren dingen bij ons! Binnen is men druk bezig met de deco's. Er is een grote ronde dansvloer met daartussen palmbomen waarvan de stammen in mooie fluoriserende kleuren geverfd zijn. Het ziet er mooi en uitnodigend uit en onze nieuwsgierigheid is bevredigd.
We rijden door naar Vagator Beach, waar we vorig jaar ook geweest zijn. Was het er vorig jaar rustig en mooi, nu stikt het er van de (voornamelijk Indiase) toeristen en het ziet er vervallen en afgeragd uit. We besluiten onze dorstige kelen dan maar in Anjuna te smeren, stappen andermaal op het scootertje (ik mag het verkleinwoord eigenlijk niet meer gebruiken van Barth, hij vindt ze best stoer) en gaan naar Anjuna Beach. En ook dat is een shock. Vorig jaar was er bijna niemand, nu is het er bomvol met mensen, auto's, bussen en scooters. Op de grote open ruimte bij het busstation is men druk doende de laatste hand aan de voorbereidingen van een feest te leggen en uit de eettentjes aan de rand van de klippen klinkt keihard psytrance. Het grappige is dat er hier gewoon gezinnen met kinderen en oudere mensen zitten, niemand die vraagt of het wat zachter kan. Daar moet je in Nederland niet mee aankomen :-)
We zitten er een uurtje of twee, eten en drinken wat en kijken naar de Indiërs beneden ons op de rotsen die de meest gevaarlijke capriolen uithalen om stoer op de foto te komen. Wat steevast resulteert in een nat pak of een standje van de lifeguards.
We tuffen rustig terug naar Ashwem en nemen daar nog even frisse duik, iets waar je echt wel behoefte aan hebt na een dag op de Indiase wegen!
's Avonds genieten we van een bloedrode zonsondergang en daarna van een pizza uit de houtgestookte oven. Wat kan het leven soms toch lekker simpel zijn... :-)
Als we laat 's avonds nog even ons terras zitten horen we opeens hartverscheurend gemiauw, of eigenlijk ge-ieuw. Het blijkt een piepjong kitten, zeker niet meer dan twee weken oud. Een stel uit de Oekraine, mede-hotelgasten, heeft het kitten onderweg gevonden en het meegenomen hierheen. Ze hebben hem min of meer geadopteerd en geven hem eten en drinken. Zonder hen maakt het kitten geen enkele kans, maar het is wel een handenbindertje. Ze geven hem even aan mij en het duurt zeker een kwartier voordat hij eindelijk tot rust komt en in mijn handen in slaap valt. Na een tijdje komen Oleg en zijn vriendin hem weer halen, maar ook nadat we later al in bed liggen horen we het kitten nog klaaglijk ieuwen...
Abonneren op:
Posts (Atom)