Niet zo best geslapen... De muziek van het psy-feestje verderop en het onophoudelijke vuurwerk hebben ons lang wakker gehouden. Om half zeven gaat de wekker. Op eerste kerstdag... Dit zou een relax-vakantie worden...We leren het ook nooit! Maar het is voor een goed doel, we gaan in een kleine boot de zee op om de dolfijnen te zien vissen.
Voor we vertrekken bestellen we nog even een klein ontbijt tot de boot komt. Die arriveert conform Indiase normen keurig op tijd, dus bijna een uur te laat. De bootsman manoevreert het bootje door de golven naar het strand en dan kunnen we instappen. We hadden verwacht dat we de zee op zouden gaan om de dolfijnen te zien maar we blijven parallel aan de kust varen en na een minuut of twintig zien we de eerste vinnen in het water. Daar zijn ze! Het zijn er een stuk of tien en blijkbaar hebben ze al een tijdje gevist want ze zijn naar mijn gevoel een beetje traag en er worden weinig sprongen gemaakt. Toch is het een feest om ze te zien vissen. Als ik later de foto's terugkijk (helaas kan ik ze nu nog niet plaatsen omdat de camera connector voor de iPad in Barth z'n rugzak zit en we de foto's dus niet van de camera naar de iPad kunnen krijgen - het wordt zó tijd voor wifi op fotocamera's! - ) blijken het met hun lange snuiten en vlekken volgens mij spotted dolphins te zijn. Hopelijk zijn we snel in staat om foto's te plaatsen.
We varen terug, drinken wat en dan besluiten we met Qatar Airlines te bellen om te horen of er al iets bekend is over onze bagage. De man met wie Barth spreekt geeft aan dat er nog niets gevonden is, de bagage is zoek. Men heeft geen idee waar ze zijn en waar het misgegaan is en hij zal contact opnemen met de KLM om te horen wat zij weten. Da's een domper. We overleggen even met elkaar en zijn het eens dat we niet op hem gaan wachten maar zelf ook op onderzoek gaan. Allereerst gaan willen we bellen met de KLM maar op de enige plek waar we op Ashwem Beach internationaal kunnen bellen blijken de lijnen plat te liggen. De volgende is 5km verderop. Dus eerst maar een scootertje huren, dat wilden we toch al voor duur van ons verblijf hier doen. Ook dat blijkt nog niet zo gemakkelijk te zijn. Het duurt een uur en een lunch tussendoor voordat we uiteindelijk twee scootertjes hebben kunnen regelen. En als we dan eindelijk on the road zijn blijken ook in de twee volgende dorpjes de telefoonlijnen het niet te doen. Welkom in India... :-)
Als we na lang zoeken een werkende lijn vinden, Barth zich in het piepkleine bloedhete hokje gewurmd heeft en het nummer van de KLM heeft gedraaid krijgen we te horen dat we een ander nummer moeten hebben. Even doorverbinden is er blijkbaar ook niet meer bij. En dan krijgen we eindelijk iemand aan de telefoon die ons vertelt dat de rugzak van Barth onderweg is naar Goa. Zijn rugzak blijkt in München achtergebleven te zijn. Ze heeft geen idee wat er met mijn rugzak gebeurd is, daarvoor moeten we bij Qatar Airways zijn. Iets opgeluchter stappen we weer op de scooter terug naar Ashwem maar echt blij zijn we niet. Mijn medicijnen zitten in mijn rugzak namelijk. Ik had voor één dag in mijn handbagage en ben door de goede reiservaringen tot nu toe achteloos geworden, de rest zit in mijn rugzak. Jeannet heeft direct zaterdag per express medicijnen opgestuurd maar dat duurt ook zeker drie of vier dagen voor het hier is, als dat al zo is, het is wel India...
We kunnen niet meer doen dan dat we gedaan hebben en ik heb van de enorm lieve eigenaresse van Meems Beach Resort Maila zwemspullen te leen gekregen. Barth heeft een zwembroek gekocht dus het wordt hoog tijd voor de eerste duik in de Arabische zee! Volgens Maila werkt die helend en dat klopt helemaal, het water is heerlijk en eigenlijk voor het eerst sinds we hier aangekomen zijn hebben we echt een ontspannen vakantiegevoel. En dat gevoel blijft de rest van de dag en avond wel hangen. We houden een lekkere siësta, gaan eten bij Meems, wisselen wat reiservaringen uit met anderen en kletsen wat met de superaardige jongens die bij Meems werken. Na nog een avondwandelingetje over het strand (we doen zelfs nog een dansje op het strand bij een tentje waar een feestje is) besluiten we de avond te besluiten met massala chai en christmas cookies. Want oh ja, het was vandaag eerste Kerstdag. Zeggen ze...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten